“Wie kent, wie waardeert nog de smaak van rijping in wijn? Alles moet snel en vlot en frisfruitig zijn, tegenwoordig. Maar ga nu eens zitten en waardeer een Gran Reserva als deze. Drie jaar in eikenhout en daarna eenzame opsluiting in de fles zorgden voor de geur van wijsheid, gestoofd fruit met vleugen bosgrond, chocolade, […]

“Ozon in plaats van zwavel in de wijngaard? Jazeker. De wijnstokken van de familie Martín groeien op de ongemeen stenige, ruige terreinen van Cariñena, een hortje van Zaragoza in Aragón. Toch willen schimmelziekten er nog wel eens optreden. Waar men zwavel tegen spoot, net als zo iedereen in de wijnmakerij, biologische boeren incluis. Tot ozon […]

“Rijpe perzik, daar rook de Kentia Albariño naar toen ik hem proefde: de geur die mijn neus in krult als ik het donzige velletje eraf trek. Perziken hebben ze zeker ook in Galicië, maar deze Rías Baixas is toch van druiven gemaakt, druiven met een prachtige concentratie en balans. De Atlantische Oceaan garandeert frisheid, de […]

“Druivenrassen worden niet ‘uitgevonden’. Die ontstaan, door of ondanks menselijk spelevaren. Dat is jammer, anders konden we de bedenker van garnacha eren. Hier is weer zo’n voorbeeld van wat jonge wijn van die druif voor heerlijks biedt. Stoeiend zwart fruit als braam en kers bepaalt de geur, lekkere zuren en milde tannines definiëren de smaak. […]

“Toro is een stad en een wijngebied. En een stier, precies. Dan verwacht je dat de wijn van die naam geen slap sapje is. Klopt; stoer volk maakt hier dito wijn. En natuurlijk geven ze een eigen naam aan Spanjes beste druif, de tempranillo, die hier zonder poespas tinta di Toro wordt genoemd. De wijn […]

“‘Grijze wijn’, ik vond het een betoverende naam toen ik hem voor het eerst hoorde, lang geleden. Niet het reldeldel-roze van rosé, maar iets geheimzinnigers, iets mysterieuzers, een geheimpje voor ons liefhebbers onder elkaar. Ze maken hem van druiven met gekleurd vruchtvlees, de garnatxa in dit geval. Gewoon persen als voor witte wijn is al […]

“Er zijn van die rode wijnen waar je tegenaan kunt leunen, bij kunt uithuilen. Therapeutische wijnen, alles-sal-reg-komwijnen. Dit is er eentje. Wordt aan de oostkant van de Spaanse hoogvlakte gemaakt van fluwelen druiven, garnacha tintorera met een kwart monastrell. Veel eikenhout komt er niet aan te pas, de makers masseren de trossen zo dat het al hun teddybeerbrommende, zwartfruitende eigenschappen naar voren komen. Cacao en […]

“We begraven de strijdbijl. En oude koeien laten we in de sloot. Kom op zeg, na 450 jaar moet de pijn over zijn. De wijn van vandaag wordt gemaakt door afstammelingen van de ijzeren hertog van Alva, de man van de belegeringen van Leiden en Haarlem en Alkmaar, maar dat maakt hem niet minder lekker. […]

“De een z’n dood is de ander z’n brood. Keihard, señores. En zo arriveert de favoriete Rioja Crianza van een trits toprestaurants in Spanje nu bij ons. Bij mij en u en jou. Tja, het effect van de lockdown. Profiteer ervan, want corona gaat een keer over. Ik begrijp die toprestaurants helemaal, trouwens. Donkerrode wijn is het, romig en riant voorzien van bronstig […]

“Het klooster van Uclés staat nog altijd pront boven de vlakte. Vanuit de toren keek legerbevelhebber Francisco Venegas in 1808 hoe zijn troepen door die van Napoleon in de pan werden gehakt (hij werd beloond door hem onderkoning van Spaans Amerika te maken). Kijk, zoiets geeft reliëf aan de wijn die rond de stad wordt […]

“Nauwelijks voor te stellen dat tot de jaren tachtig Rueda dikke, halfzoete, sherryachtige wijn maakte. Bedachtzaam spul, lekker, maar voor voorbije generaties. Toen sprong men op de Europese trein en werd ‘fris’ het nieuwe toverwoord. Cuatro Rayas deed mee, doet mee, maakt verrukkelijke, opwekkende witte wijnen, en stelt ons nu nóg iets anders voor: frisheid […]