“‘Nacido del Quórum’ staat er in kleine lettertjes op het etiket. Moest ik over nadenken, maar ik besluit dat het zoiets als ‘de som der delen’ is, overdrachtelijk gezien. En die delen zijn de arme grond van Jumilla, de monastrelldruif en de stok waaraan hij groeit. Opgetogen wijn is het, geurend naar zwarte bessen en […]

“Er zijn foto’s van: de moderne architectuur van Bodega Díaz Bayo in de sneeuw, net buiten het schaars bevolkte dorp Fuentelcésped. Tja, 900 meter boven zeeniveau, dan krijg je dat. Het verklaart de finesse in de wijn; koelte geeft geur. De kracht komt van de 70 jaar oude tempranillostokken, de fluwelen mantel van de op […]

“Die ridders van vroeger trainden wat af. Niet alleen om hun zwaard op te kunnen tillen, ook om rond te kunnen lopen in een loodzwaar harnas. Een rijke jas van houtrijping is net zo min iets waarmee je een kleine wijn een adelbrief kunt bezorgen. Het uitgangsmateriaal moet geschikt zijn, geconcentreerd, vol van fruit, een […]

“Twintig jaar geleden had niemand er nog van gehoord: de Vinos de Madrid. De klinkende reputatie die ze hadden in wat Spanjaarden de Gouden Eeuw noemen, (de 16e), ging verloren. Maar goede grond is goede grond, zeker als die op bijna 900 meter hoogte ligt, ten westen van Madrid. Sinds eind jaren 90 maakt men […]

“Nee, niet alle rode wijn is op eikenhout gerijpt, in Spanje. Net zo min als dat alle rode van tempranillo- of garnachadruiven zou zijn. Er is meer onder de Iberische zon. Wandel een stukje met me mee, een oude pelgrimsroute naar Santiago op, naar Cacabelos in La Bierzo. Daar brouwt de familie Luna Beberide een […]

“Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen,’ zongen Saskia en Serge ooit. Ze hadden vast geen wijn in gedachten. Maar kijk eens wat Bodega Cuatro Rayas in de Ruedastreek doet! Terwijl de wijnen uit deze buurt gebruikelijk puur van de verdejodruif worden gemaakt (of soms van sauvignon blanc, goed, goed), mengen […]

“De zon op rijpe perziken, daar moest ik aan denken bij het proeven van de Garnacha Blanca van Viña Zorzal. En ik dan met mijn neus erboven, snuffelend, snuivend, dromend. Prettige wijn, eerst een tikje romig in de mond, en dan als je even wacht juist fris. Zoiets maken op de vlakte van Zuid-Navarra kan […]

“Je elleboog in een babybadje steken, dat doe je om te voelen of het allemaal klopt. Ik moest eraan denken bij het proeven van de Aicara. Niet omdat hij 37 graden zou zijn – het idee! – maar omdat alles zo perfect op zijn plaats viel. Zo paars als hij in het glas glom, zo […]

“Leeuwen op een wapenschild? Doodnormaal. Net als adelaars, beren, eenhoorns en wildemannen. Maar stieren zijn zeldzaam. In het wapen van de stad Toro echter mocht hij niet ontbreken. Fier, dansend op de achterpoten staat hij daar en geeft zijn naam aan de ciudad en aan de wijn uit de omgeving. Die is niet voor watjes. […]

“Een donkere Spaanse nacht met enkel een zwerk vol sterren boven je. En plots is daar een helse machine met felle lampen voorop die grommend over de vlakte gaat. Hij oogst. Hij snoept de rijpe verdejotrossen van de wijnstokken, rij na rij na rij. Dit zijn de koudste uren van de dag, de beste tijd […]

“Kijk, een licht flodderwijntje wordt Rioja nooit. Geen rood giecheltje dat zich op zijn best toont na een uurtje koelkast – daar hebben we andere regio’s voor. Maar van de drie deelgebieden in de streek levert de hoger gelegen Rioja Alavesa met zijn kalkige grond de elegantste wijn. Dat bewijst deze, van de ‘koninklijke wijngaard’. […]

“Mocht je ooit in de buurt van Uclés zijn, een hortje zuidoost van Madrid, dan kun je op Finca la Estecada een paar uurtjes voor oenoloog spelen. Dan meng je zelf je ideale wijn uit allerlei basiswijnen van verschillende druivenrassen, met verschillende rijping in vaten. Valt om den drommel niet mee, verklap ik vast. Ik […]